martes, 3 de noviembre de 2015

Vega Urriellu (Cabrales) - Picos de Santana

24 de Setiembre de 2015

Track: Sotres (Cabrales) - Cuchallón de Villasobrada - Vega Urriellu (Cabrales)



Espertamos nel refuxu de la Vega Urriellu (ya sabéis como llegar) bien ceo y nun somos los únicos. Hai gayola por salir caún a les sos actividaes pero de sopitu, asomamos el focicu pela puerta y la moral baxa a los suelos viendo l'estáu de la meteo.

La borrina ta metía bien fonda y l'orpín per momentos pasa a ser orbayu y lo pior ye que nun somos a albidrar el sol pente les ñubes. Pinta feu y paez que nun ta con ganes d'abrir nes próximes hores, poro sentámonos con calma y almorzamos col envís de que pasen los minutos y tengamos una oportunidá de salir al monte.

La tarde-nueche anterior, entamáremos conversación con una pareya de mallorquinos que tímidamente entrugaren pola Sur Directa al Picu Urriellu. La cara de plasmu d'ellos al ver la meteo, animónos a convidalos a facer monte si nun meyoraba como pa xubir al Picu.

Salimos de la Vega Urriellu (1945 m) con un día murniu enforma

Nel intre, Fernan y yo, ya decidiéramos que la idega orixinal de dir otra vegada a polas Areneras-Albos quedara pa prau o al menos hasta'l día siguiente, así que si teníemos posibilidá de salir diba ser al alcuentru de los Picos de Santana.

D'esta triba esperamos pel rayu de sol que diera la oportunidá y namái qu'apeció salimos a dar un "paséu" en direición sur col envís de ver que podemos sacar en llimpiu pa esti día y de primeres lo que toca ye caleyar hacia la Gargantada'l H.ugu Sin Tierre.

El camín, más que conocíu ye un charrar tranquilamente comentando como xente ensin esperiencia en Picos quier facer hestories y tiempos que lleen per interné, hasta qu'entruguen y retrúques-yos que nun lo ves claro.

Travesamos el h.ou Sin Tierre baxo la borrina

Y ye que dellos paisanos teníen na tiesta xubir al Torre Cerredu y baxar a Caín nel día... con borrín y sin conocer la ruta. Nestos casos, lo meyor ye dicir que nun lo ves y si quieren embarcase allá ellos, pero normalmente llueu l'embarque acaba siendo pa los demás tamién.

Fernan, Gemma y Miguel, los collacios convidaos mallorquinos y yo, vamos caleyando a bon ritmu y demientres el borrín xuega con nós a l'esconderite cola lluz, aportamos en menos de media hora a la gargantada de pasu al H.ou Sin Tierre, col típicu destrepe de baxada a un h.ou que tamién travesamos a bon ritmu... total nun hai muncho pa lo que mirar.

Xubiremos dempués hasta la gargantada'l H.ou Los Boches, magar de dexar a la nuesa manzorga, la canal de Llebaniegu que fai pasu pente La Morra y los Campanarios. Na entrada Los Boches, tendremos el nuesu desvíu hacia'l colláu de Santana, siguiente puntu caliente de la posible ruta.

Salimos de la Gargantada los Boches (2145 m) hacia'l colláu Santana (2502 m)

Digo posible, porque nun sabemos si'l día abrirá o non, pero siempre hai que ser positivu, así que remontamos una pedrera llateral baxo los pantasmales Campanarios y aportamos a la entrada d'un preciosu h.ou, apéndice del enorme h.ou Los Boches.

Travesarémoslu penmediu, ensín facer travesíes llaterales, anque dambes opciones son bones tamién y diremos aportando a una pequeña muria que cierra'l h.ou baxo'l Tiru Navarro, viendo una pequeña frecha en diagonal que dános el pasu perfeutu pa salir hacia'l colláu Santana.

Pa cuando facemos camín hasta'l colláu Santana, llevamos menos de dos hores y media y el día a la fín, decídese a abrir y lo qu'enantes yera gris y murniu tórnase en collor y lluz, el collor azul y blancu del cielu y les milenta tonalidaes de la caliza gris de los Picos.

Reláxamonos nel colláu Santana pa entamar l'ascensu al Santana Oriental

Que subidón salir moyándose del refuxu y ver tal espeutaculu... normal que los collacios mallorquinos tuviera cola sorrisa puesta tol día, ya que son estes pequeñes ayalgues les que soporten munches vegaes fríu y lluvia col envís de qu'al final pase esto.

Dende'l maraviyosu colláu Santana, a 2500 m d'altor, tenemos vistes en toles direiciones pero queremos ya dar un pasu más y amosar a Gemma y Miguel, lo prestosu de les ascensiones en Picos, poro tirámonos al picu Santana Oriental, que nun va tener namás qu'una pequeña trepada d'apoyar manes a lo más, siendo'l restu caleyar.

Así ye... pol módicu preciu de dar un pasu tres d'otru algames un cumal de 2601 m, anque hai que dicir que'l Santana Oriental tien trampa, ya que caleyando llégase hasta l'antecume, muncho más segura y casi del mesmu altor que'l cumal cimeru, aéreu enforma y minúsculu na so estensión.

Facemos un guapu cumal nel Santana Oriental (2601 m)

P'aportar a elli tuve qu'esperar que pararen les raches de vientu y destrepar a una pequeña h.orcadina, trepando un canalizu descompuestu y pasando a cuatru pates hasta'l puntu más altu d'esti Santana Oriental, qu'aparte de grandes vistes tuvu una plizca d'aventura.

Coles mesmes, vuelvo hasta l'antecume y entainamos a baxar hacia'l colláu Santana, col puntu de mira nel Santana Occidental. Nel intre, Fernan nun taba mui convencíu ya que dende l'Oriental paez que'l cumal va ser pelín complexu, pero con esti día afito la mió posición de qu'hai que dir a echá-y un vistazu pa ver que tal se porta.

Y portar... al final portóse. Dicir que ye una de les ascensiones más guapes de los Urrieles con una dificultá sele en cuantu al nivel téunicu. Entamaremos per una fastera de terracéu con peña suelto na que diremos caleyando, llevando la vista siempre hacia una placa tumbada pela que xorrecen varios canalizos y vires.

Esfrutamos a tope na travesía hacia'l picu Santana Occidental con trepes perguapos

Como la placa ye noble, con bonos agarres y una adherencia superior, diremos trepando entreteníos, siempre en diagonal hacia la mandrecha, intentando llibrar una especie d'arista norte con roca de pior calidá. Tenemos agüeyáu reportaxes que suben pela arista y vimos h.itos que llevaben a ella, pero la placa paeciónos más segura y muncho más prestosa.

Con pocu más saldremos ún a ún a una amplia repisa onde acaba esa arista y el nuesu trepe pela vira-canalizu que tomamos como referencia. Una vegada que tamos na repisa acolumbramos un anillu enorme d'onde si tenemos material podremos rapelar pa la baxada, anque pa l'ascensión nesti puntu lo que fadremos ye una travesía  n'adherencia en direición a una h.orcada cola Santana Oriental.

Nun ye un pasu complicáu, pero sí que pide tar sollerte y fiase de les botes ya que tenemos en baxo tola placa anterior na so parte de la manzorga onde si yera mui, mui pindia tirando a vertical. Perpasada la travesía ya saldremos al sen contrariu en trepada encumando sin problemes los 2602 m del Santana Occidental.

Cume nel Santana Occidental (2602 m)

Si l'otru cumal fuera prestosu, col toque picante d'una mínima cume, esta Santana ye muncho más amplia, cómoda y dada a relaxase y esfrutar de les vistes y d'una xubida entrenidísima con un toque téunicu y espuestu, pero sin ser peligrosa. Cola felicidá d'un Ortzamendiren Sua más nel bolsiellu, sólo quedaba sacar unes semeyes, esfrutar de tola ablucante redolada y baxar hasta la repisa onde'l posible descuelgue.

Magar del destrepe a la h.orcadina y del pasu llateral a la repisa, yo siguí destrepando con calma hasta l'entamu de la placa onde dexara la mochila casi una hora enantes. Gemma y Miguel, que xubieren la mochila hasta riba, decidieron facer un rapel ya que cargaren tol día con arnés y cuerda de 60 m y Fernan animóse tamién al rapel, quiciás pa sacase la espina de nun facer lo mesmu que'l día anterior nel Cuchallón de Villasobrada.

Repetimos el descensu destrepando o rapelando empobinándonos hacia la Canalona

Una vegada que tamos toos abaxo, siguimos hacia'l colláu Santana onde miramos a ver que posibilidaes tenemos. Col subidón de dos guapes ascensiones, n'otra situación picaría a Fernan pa dir pol Navarro Sur, pero viendo que'l día ya fuera una pasada nel intre, lo meyor yera da-yos una visión de los Urrieles más amplia a los collacios mallorquinos.

Poro, decidimos tornar al refuxu d'Urriellu dando una vueltina per Cabaña Verónica y H.orcaos Roh.os. Pa ello, baxamos hacia'l colláu de la Canalona, onde queden plasmaos cola aguh.a la Canalona, que nun día tan guapu como quedó tien un porte increyible. L'aguh.a Bustamante tamién quier competir según vamos baxando hacia la Vueltona, pero nun llega a impresionar tanto como la so collacia.

Caleyamos dende la Canalona a los H.orcaos Roh.os con un día brutal

Llueu de baxar de la Canalona, percorreremos el mui transitáu camín dende'l Cable a Cabaña Verónica, cruciándonos col rapaz que lleva'l refuxu lo que déxanos ensín una cerveza pela que tábemos naguando dende qu'entamó a calentar Llorienzu. Igualmente ficimos la visitina a Verónica pa xintar el bocata y descansar venti minutos.

Magar del descansu, xubiremos hacia H.orcaos Roh.os, onde tenemos esi pasu "transitáu per milenta presones al día", según dellos pas de los guah.es accidentaos en branu. Increyible lo atrevíu de la inorancia y lo fata que ye la xente en xeneral. Baxar per equí a neños de menos de quince años con una mochila más pesada que los propios neños y per monitores con poca o nula esperiencia en Picos ye una auténtica temeridá.

Baxamos per H.orcaos Roh.os hacia los Boches con Santana xixilante

Si xubir, como ficiéremos va dos meses, requier de saber movese per tarrén sueltu y trepaes continues, la baxada ye cláramente dalgo más complexa teniendo qu'apoyar el culu en dalgun destrepe qu'otru y qu'a una presona avezada al monte ya-y pide andar al tantu d'au pon la man o un pie en cuestión.

El restu'l camín, ficímoslo esfrutando sobretou del bon tastu de l'ascensión al Santana Occidental, viendo dende la nuesa posición l'Espolón Colloráu, el cual nun puede ser más atrautivu (nota mental... tien de cayer n'alpina). D'otra miente, tamién taremos pendientes de descubrir onde-yos pilló a estos nenos l'enorme argayu.

Travesando'l H.ou Sin Tierre con un atapecer maraviyosu

Esti datu nun lo tendríemos hasta la parte final del H.ou Sin Tierre, xustu a la mandrecha de la entrada de la canal de Llebaniegu. Pela mañana nun viéramos l'estropiciu cola ñebla, pero a la vuelta, vimos tol esbarrume con peñes d'un tamañu acoyonante, colo que paeciónos increyible que nun tuviéramos que llamentar la muerte de dalgún neñu por culpa d'unos irresponsables.

Escaeciendo too esto, que cada día ye más común nos montes asturianos, empobinámonos hacia'l refuxu cola silueta del Urriellu enfrente nuesa, faciéndonos sentir pequeños ya insignificantes pal monte, anque dellos humanos crean tar penriba too. Nós, simplemente esfrutamos del monte cuando se nos dexa, cuando'l tiempu y el propiu monte nos lo permite y cuando'l nuesu cuerpu diz que tamos preparaos pa ello... facer dalgo a la escontra ye mercar munches papeletes pa nun tornar al so abellugu.

En resume... perguapa ruta con averamientu pelín llargu, si quier facese nun día, sobretou pa los asturianos ya que dende'l cable sedría otra cosa, que túvonos entretenís durante 8 hores y 45 minutos, nos que percorrimos 11,3 km y superamos un desnivel acumuláu de 1245 m.


Mui, mui entretenía y recomendable... que vos preste!!!

Camudando'l Camín na Vega Urriellu

No hay comentarios:

Publicar un comentario en la entrada